یادی از یک استاد فقید ارتباطات
لئو بوگارت (1921- 2005)، نویسنده ی امریکایی لهستانی الاصل و تحلیل گر رسانههای جمعی است که تألیفات بسیار زیادی در حوزه رسانه دارد. وی در زمرهی پژوهشگرانی بود که برای اولین بار در دهه 1960 به تحلیل و بررسی مخاطبان رسانه های جمعی (اعم از خوانندگان روزنامه، بینندگان تلویزیون و شنوندگان رادیو) پرداخت. دکتر بوگارت، بیش از هر چیز به دلیل بکارگیری تجزیه و تحلیل علمی اش در خصوص تحلیل محتوای روزنامهها، مجلهها، تلویزیون و موضوعات مرتبط با مخاطب شناسی از شهرت برخوردار است.
او که سالهای متمادی به تدریس علوم ارتباطات و فنون بازاریابی در دانشگاههای نیویورک، کلمبیا و ایلی نوی مشغول بود، ریاست انجمن آمریکایی پژوهش در افکار عمومی (AAPOR)[1]، و انجمن جهانی پژوهش در افکار عمومی (WAPOR)[2] را بر عهده داشت. تقریباً دو سال پیش، زمانی که در سن 84 سالگی در نیویورک بدرود حیات گفت، همچنان مشاور ارشد مؤسسه بینالمللی رسانه بود!

مدتی قبل از مرگ این استاد فقید، یکی از مقاله های او را با عنوان مدیریت بر رسانه جمعی: دستورالعملی برای پژوهش (The Management Of Mass Media: An Agenda For Research) -که سالها قبل در شماره 37 فصلنامه معتبر و جهانیِ افکار عمومی Public Opinion Quarterly به چاپ رسیده بود- برای ترجمه انتخاب کرده بودم.
چند هفته پیش ترجمهی این مقاله در سایت مرکز تحقیقات و مطالعات رسانه ای همشهری منتشر شد. با خودم فکر کردم، حالا که از یک طرف مشغله های کاری آنقدر زیاد شده است که نمیتوانم وبلاگم را مرتب به روز کنم، و از طرف دیگر سوژههای ارتباطاتی که در ذهنم میآید، نابسامانی... و بیخیالی... و سردرگمی... را به تصویر میکشد، فعلاً این مطلب جدید را در سبد تیرماه بگذارم، تا مجالی دیگر که شاید، فراغت آید و اندیشهی خطا ببرد!
[1] American Association of Public Opinion Research
[2] World Association of Public Opinion Research
